บทที่ 43 ผู้บุกรุกกลางคืน

เขาดันบานประตูไม้สักให้ปิดลงอย่างเงียบเชียบ เสียงคลิกล็อกเบา ๆ กลืนหายไปกับความเงียบของคฤหาสน์ยามวิกาล ตุลย์ยืนนิ่งอยู่หน้าประตู ปล่อยให้ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศปะทะผิวหน้า หวังดับความรุ่มร้อนในอกที่กวนใจมาตั้งแต่ตอนนอนพลิกตัวอยู่บนเตียง

เขากวาดสายตามองฝ่าความมืด บนโต๊ะทำงานมุมห้อง แฟ้มสรุปงบไตร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ